We lieten Pet Stone het opnemen tegen een "echt" cadeau. We dachten te verliezen. We hadden het mis.
Een klassiek cadeau: een sjaal, een mok, een wellnessbox. Nuttig, braaf, al vergeten tegen februari. We wilden een eerlijke vergelijking maken. Het resultaat verraste onszelf.
De wedstrijd, criterium per criterium
Verrassingseffect: de sjaal zagen we van ver aankomen. De steen met adoptiecertificaat, nooit. Punt voor Pet Stone.
Levensduur van de herinnering: de mok eindigt achteraan in een kast. De steen blijft op het bureau, want je weet nooit goed wat ermee te doen, en net daarom blijf je ernaar kijken.
Verhaal om te vertellen: "hij gaf me een kei met een dressuurgids" wordt jarenlang verteld. "Zij gaf me een mok" wordt nooit verteld.
Emotionele waarde tegenover echte prijs: een duur cadeau is niet per se een onvergetelijk cadeau. Dat hebben we meer dan eens bevestigd gezien, vaak op onze eigen kosten.
Het verdict (bevooroordeeld, toegegeven, maar eerlijk)
We verkopen keien, dat zullen we niet ontkennen. Maar een geslaagd cadeau is niet datgene wat het meest kost. Het is datgene wat men zich blijft herinneren.
Op net dat criterium verslaat een gepolijste steen in een themadoos een mok met glans. We staan volledig achter dat resultaat.