"Koop me niets, ik heb niets nodig." De zin die elke vader elk jaar herhaalt. De zin die we eindelijk mogen negeren.
Sokken, een das, weer een gereedschap dat stof vergaart in de garage. De vader die al alles heeft, is elk jaar in juni een echt hoofdbreken. Wij vonden het enige wat hij nog absoluut niet heeft: een kei met een officieel adoptiecertificaat.
Het enige cadeau dat hij niet kan bekritiseren
Onmogelijk voor hem om te zeggen "die heb ik al" of "verkeerde maat". De Pet Stone Vaderdag-editie wordt niet gedragen, niet opgeladen, niet teruggebracht naar de winkel. Hij staat op een bureau en doet zijn werk: ruimte innemen met klasse en een vleugje absurditeit.
Een metgezel naar het beeld van de onverwoestbare vader
Hij klaagt nooit, vraagt nooit om loonsverhoging, staat al eeuwen recht zonder te wankelen. Als dat je niemand doet herinneren, heb je de doos nog niet geopend.
Met zijn parodische trainingsgids en themadoos zorgt dit cadeau voor gelach vanaf het openen, nog voor je begrijpt wat het is. En het blijft daar, lang nadat de das terug in de kast is verdwenen.